Pies a rozwój dziecka: Dlaczego warto wychowywać dzieci z psem?

Często przyszłe mamy słyszą, że obecność psa w domu może stanowić zagrożenie dla noworodka. W związku z tym, wiele kobiet przed narodzinami dziecka dostaje rady, aby oddać psa lub ograniczyć jego kontakt z maluszkiem. Obawy te wynikają z przekonania, że pies może być źródłem zarazków, brudu lub nawet agresji wobec dziecka.

Czy jednak pies naprawdę stanowi zagrożenie dla noworodka? W rzeczywistości badania dowodzą, że wychowywanie dziecka w towarzystwie psa niesie ze sobą liczne korzyści, zarówno dla jego zdrowia fizycznego, jak i rozwoju emocjonalnego.

Poniżej znajdziesz fakty oparte na wiedzy naukowej, które śmiało możesz wykorzystać w rozmowach z bliskimi, gdy ktoś będzie miał wątpliwości czy wychowywanie dziecka z psem to dobry pomysł.

Wpływ na rozwój psychiczny dzieci

Dorastanie z psem ma niezwykle pozytywny wpływ na rozwój emocjonalny i społeczny dzieci. Towarzystwo psa od najmłodszych lat wspiera rozwój empatii, zachowań prospołecznych oraz inteligencji emocjonalnej. Dzieci wychowujące się z psami często wykazują mniejsze problemy wychowawcze i lepiej radzą sobie z emocjami.

Pies a redukcja stresu u dzieci

Badania pokazują, że kontakt z psem sprzyja produkcji oksytocyny – hormonu, który pomaga obniżyć poziom kortyzolu, znanego jako hormon stresu. Dzięki temu dzieci są spokojniejsze i lepiej radzą sobie z trudnymi emocjami, takimi jak smutek, złość czy lęk.

Naukowcy z Uniwersytetu Cambridge odkryli, że dzieci traktują swoje psy jak bliskich przyjaciół i powierników, co dodatkowo wzmacnia ich więź emocjonalną. Dzieci mające psa w domu czują się bezpieczniejsze i mniej samotne, co wspiera ich rozwój psychiczny.

Mniejsze ryzyko zaburzeń psychicznych

Badania przeprowadzone w USA wykazują, że posiadanie psa zmniejsza ryzyko wystąpienia lęku u dzieci. Inne badania dowiodły, że dzieci dorastające z psami mają mniejsze ryzyko zachorowania na poważne zaburzenia psychiczne, takie jak schizofrenia. Stała obecność psa w domu może działać jak naturalny mechanizm wsparcia emocjonalnego.

Rozwój umiejętności społecznych

Posiadanie psa pomaga także w rozwoju umiejętności społecznych u dzieci. Według badań opublikowanych w „Applied Developmental Science”, dzieci dorastające z psem są bardziej otwarte, pewne siebie i łatwiej nawiązują relacje z rówieśnikami. Obecność zwierzęcia w domu ułatwia przełamywanie barier społecznych, co może być szczególnie ważne dla dzieci nieśmiałych lub mających trudności w relacjach interpersonalnych.

Dzieci, które wychowują się z psem, są zdrowsze!

Kontakt z psem ma również szereg korzyści zdrowotnych. Badania dowodzą, że dzieci, które mają styczność z psem od okresu prenatalnego, są mniej narażone na alergie, astmę oraz atopowe zapalenie skóry. Naukowcy z Finlandii wykazali, że kontakt z psami zmniejsza ryzyko infekcji dróg oddechowych u dzieci w pierwszym roku życia, a także wzmacnia odporność na przyszłość.

Z kolei badania z Uniwersytetu w Albercie sugerują, że życie z psem może korzystnie wpływać na mikrobiom jelitowy niemowląt, co z kolei zmniejsza ryzyko otyłości i alergii w przyszłości. Brud i bakterie z psiego futra mogą wspierać rozwój zdrowego mikrobiomu, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.

Aktywność fizyczna i zdrowie

Pies to także świetny motywator do aktywności fizycznej. Regularne spacery i zabawy z czworonogiem sprzyjają utrzymaniu zdrowej wagi u dzieci. Według badań przeprowadzonych przez American Heart Association, dzieci posiadające psa są bardziej aktywne fizycznie, co pomaga zapobiegać otyłości.

Odpowiedzialność i obowiązki związane z psem

Warto pamiętać, że opieka nad psem to nie tylko przyjemność, ale także obowiązek. Wychowywanie dziecka z psem uczy odpowiedzialności, empatii oraz systematyczności. Opieka nad zwierzęciem może być doskonałą lekcją wartości, które dziecko będzie rozwijało przez całe życie.

---

Wychowywanie dziecka z psem ma szereg korzyści zarówno dla rozwoju emocjonalnego, fizycznego jak i społecznego. Bliska relacja z czworonożnym przyjacielem sprzyja budowaniu empatii, odpowiedzialności oraz wspiera zdrowie fizyczne i psychiczne dzieci.

Jednak tylko odpowiednie przygotowanie psa do nowej roli i zaangażowanie dorosłych w stworzenie bezpiecznej przestrzeni oraz przestrzeganie podstawowych zasad bezpieczeństwa przyczyni się do stworzenia pięknej relacji między dzieckiem i psem.

Bibliografia:

1. Gadomski, A. M., Scribani, M. B., Krupa, N., Jenkins, P., Nagykaldi, Z., & Olson, A. L. (2015). Pet dogs and children’s health: Opportunities for chronic disease prevention? Preventing Chronic Disease, 12, E205.
2. Mueller, M. K., Gee, N. R., & Bures, R. M. (2019). Human-animal interaction as a social determinant of health: Descriptive findings from the health and retirement study. BMC Public Health, 19(1), 1672.
3. Westgarth, C., Budge, C., Christian, H. E., Alston, C. L., Yarnell, K., & Banks, C. (2018). Dog ownership, dog walking, and social capital in the neighborhood: A cross-sectional study. Social Science & Medicine, 213, 31-40.
4. ViruéS-Ortega, J., & Buela-Casal, G. (2006). Psychophysiological effects of human-animal interaction: Theoretical issues and long-term interaction effects. Applied Psychophysiology and Biofeedback, 31(1), 29-39.
5. Tun, H. M., Konya, T., Takaro, T. K., Brook, J. R., Chari, R., Field, C. J., Guttman, D. S., Becker, A. B., Mandhane, P. J., Turvey, S. E., Subbarao, P., Sears, M. R., & Kozyrskyj, A. L. (2017). Exposure to household furry pets influences the gut microbiota of infants at 3–4 months following various birth scenarios. Microbiome, 5, 40.
6. Bergroth, E., Remes, S., Pekkanen, J., Kauppila, T., Büchele, G., Keski-Nisula, L., & von Mutius, E. (2012). Respiratory Tract Illnesses During the First Year of Life: Effect of Dog and Cat Contacts. Pediatrics, 130(2), 211-220.
7. Purewal, R., Christley, R., Kordas, K., Joinson, C., Meints, K., Gee, N., & Westgarth, C. (2017). Companion Animals and Child/Adolescent Development: A Systematic Review of the Evidence. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(3), 234.
8. Beetz, A., Uvnäs-Moberg, K., Julius, H., & Kotrschal, K. (2012). Psychosocial and psychophysiological effects of human-animal interactions: The possible role of oxytocin. Frontiers in Psychology, 3, 234